Πριν λίγες ημέρες θα πίστευε κανείς ότι πρόκειται για απολογισμό πολεμικής σύρραξης. Κι όμως ο απολογισμός αυτός, που ισοδυναμεί με την καταστροφή του 1/3 της πατρίδας μας, είναι το αποτέλεσμα της ανικανότητας και της ανευθυνότητας της κυβέρνησης να διαχειριστεί υπεύθυνα και συντονισμένα τη διαχείριση μιας κρίσης που την άφησε και εξελίχθηκε στην πιο εκτεταμένη εθνική τραγωδία των τελευταίων χρόνων.

Η κυβέρνηση συνδέεται άμεσα με την αδυναμία να διαφυλάξει έστω τις ζωές των συμπολιτών μας.

Με την καταστροφή των δασών, της κτηνοτροφίας και της γεωργίας.

Με τον αφανισμό της τοπικής οικονομίας.

Με το ολοκαύτωμα της Αρχαίας Ολυμπίας.

Με τις ύβρεις του υπουργού "Πολιτισμού" που θεωρεί τον ιερό Κρόνιο Λόφο "κάποια δεντράκια", και του υπουργού "Δημόσια Τάξης " που δεν εντρέπεται να καυχιέται ότι " μόνο το δασάκι τσουρουφλίστηκε"!

Με την επικοινωνιακή άμυνα του Καραμανλή που, ως άλλος Μπους, εφηύρε το περίφημο δόγμα περί ασύμμετρων απειλών, το οποίο προσβάλλει τη νοημοσύνη των Ελλήνων, τη μνήμη των θυμάτων και τη διεθνή εικόνα της χώρας.

Η επόμενη ημέρα, φίλες και φίλοι, μετρά χιλιάδες ανθρώπους που έχασαν αγαπημένα τους πρόσωπα, που έχασαν τα σπίτια τους, τις καλλιέργειές τους,το βιος τους. Μετρά χιλιάδες πρόσφυγες μέσα στην ίδια τους την πατρίδα.

Οι αναγνώστες του ΔΙΚΕΦΑΛΟΥ και οι φίλαθλοι της ΑΕΚ φέρουν στο αίμα τους και στην ιστορία τους τον ξεριζωμό, την προσφυγιά, αλλά και την αξιοπρέπεια, την αδάμαστη θέληση για ζωή και δημιουργία. Περισσότερο από κάθε άλλον μπορούν να καταλάβουν και να αισθανθούν την τραγωδία των νέων ξεριζωμένων, αλλά και το πείσμα τους για ζωή και συνέχεια.

Όπως ακριβώς θεωρώ δικό μου προσωπικό χρέος, πέραν της όποιας πολιτικής μου θέσης, ακριβώς μόνο και μόνο επειδή πέρασα μέσα από το σχολείο του αθλητισμού, την έμπρακτη αλληλεγγύη απέναντι σε όσους τους αφήσαμε να καταστραφούν, με το ίδιο θάρρος, αλλά και βεβαιότητα απευθύνομαι στον κόσμο της ΑΕΚ να το πράξει.

Από τη σύντομη συνεργασία μου με την Ερασιτεχνική ΑΕΚ, από τα γνωριμία μου και τη φιλία που ανέπτυξα με φιλάθλους της ομάδας γνωρίζω καλά ότι συναισθάνονται καλύτερα από τον καθένα τί σημαίνει " χαμένες πατρίδες".

Και η πιο έμπρακτη συμπαράστασή μας είναι να τιμωρήσουμε αυτούς που ενθαρρύνουν καταπατητές και εμπρηστές, που κατάντησαν το κράτος παράλυτο, που άφησαν στο έλεος χιλιάδες συμπατριώτες μας, που παραδίδουν δάση και παραλίες στους λίγους.

Ας γίνουμε συμμέτοχοι, ελεγκτές και κριτές στο σχεδιασμό για την επόμενη ημέρα.