Ερώτηση προς τους Υπ. Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Εξωτερικών
Ερώτηση
Προς τους κ.κ. Υπουργούς
Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
και Εξωτερικών
Θέμα: Παράσταση της ελληνικής κυβέρνησης στην εξέταση προδικαστικού ερωτήματος ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για την ετεροδικία της Γερμανίας σε υποθέσεις εγκλημάτων πολέμου.
Ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκκρεμεί με αρ. C- 466/11 προδικαστικό ερώτημα του ιταλικού δικαστηρίου της πόλης της Μπρέσια (Brescia) για το ζήτημα της υποχρέωσης της Γερμανίας να καταβάλει αποζημιώσεις σε ανθρώπους των οποίων τα δικαιώματα παραβιάστηκαν από γερμανικές δυνάμεις κατοχής στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η συγκεκριμένη υπόθεση αφορά αγωγή ιταλών στρατιωτών που συνελήφθησαν από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας στις 8 Σεπτεμβρίου 1943, μεταφέρθηκαν στη Γερμανία και εξαναγκάστηκαν σε εργασία για πολεμικά και αστικά έργα με απάνθρωπες συνθήκες. Οι ενάγοντες ζητούν αποζημίωση και η γερμανική κυβέρνηση έχει απορρίψει το αίτημά τους.
Το δικαστήριο της Μπρέσια ζητάει από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ερμηνεύσει το ευρωπαϊκό δίκαιο που απορρέει από τη Συνθήκη της Λισσαβόνας και το Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της ΕΕ για τα άρθρα που αφορούν τα προβλήματα που θέτει η δίκη και εάν η ιταλική δικαιοσύνη έχει το δικαίωμα να κινηθεί εναντίον του γερμανικού κράτους. Μεταξύ άλλων το Δικαστήριο της Μπρέσια υποστηρίζει ότι οι καταγγελίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας δεν επιτρέπουν την ασυλία ενός κράτους έναντι ενός άλλου σε ότι αφορά τις αστικές υποχρεώσεις.
Η υπόθεση ενδιαφέρει την Ελληνική Δημοκρατία, καθώς και έλληνες πολίτες, θύματα ή συγγενείς θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας, έχουν προσφύγει εναντίον της Γερμανίας ενώπιον ελληνικών και ιταλικών δικαστηρίων και ζητούν αποζημίωση.
Θα ήθελα να ξεκινήσω τη σημερινή μου παρέμβαση με τον τίτλο του τελευταίου βιβλίου του Νίκου Μπογιόπουλου.
Ένας τίτλος που πιστεύω ότι συμπυκνώνει αιτίες και ερμηνείες για αυτό που ζούμε στην πατρίδα μας, για αυτό που συγκλονίζει τον πλανήτη :
ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΗΛΙΘΙΕ.
Ο προυπολογισμός που συζητάμε αυτές τις ημέρες, ο προυπολογισμός του 2012 θα περάσει στην ιστορία.
Είναι η πρώτη φορά στη μεταπολίτευση, και σίγουρα από τις λίγες φορές στην ιστορία του τόπου μας, που μία μη δημοκρατικά νομιμοποιημένη κυβέρνηση, φέρει έναν απολύτως πλασματικό και αντιλαικό προυπολογισμό, ενός κράτους, που έχει μετατραπεί σε προτεκτοράτο.
Τρείς συνθήκες που ισχύουν ταυτοχρόνως, τρεις συνθήκες που παραβιάζουν τη δημοκρατία,
που υπονομεύουν περαιτέρω την οικονομία, που υποστέλλουν την εθνική κυριαρχία.